گوشه‌اى از صفات نيك مالك اشتر را بيان مىكند : محدثان روايتى از پيامبر در ستايش مالك نقل مىكنند كه حاوى گواهى پيامبر به ايمان مالك است . ابن عبد البر ، حديثى را در كتاب « استيعاب » در قسمت « ج » باب « جندب » آورده است و ابن ابى الحديد نيز آن را عينا نقل كرده است . ابن ابى الحديد حديث را همان‌گونه كه در كتاب « استيعاب » آمده است ، نقل كرده است . حديث به‌طور خلاصه ، اما با حفظ معنا چنين است : ابوذر به ربذه تبعيد شده بود و در آن‌جا بود كه غم‌ها و دردها وى را از پاى درآورد و نشانه‌هاى مرگ بر چهره وى پديدار گشت . همسرش گريست و ابوذر وى را قسم داد كه او به خدا توكل كند و چشم به راه كسى باشد تا او را در مهيا كردن و خاكسپارى ابوذر يارى كند . ابوذر دسته‌اى از مسلمانان را ديد و از آنان يارى خواست . آنان شتابان آمدند و ابوذر را بسيار گرامى داشتند و ابراز جان‌فدايى مىكردند . هنگامىكه نزد ابوذر رسيدند ، ابوذر به آنها گفت : مژده باد شما را ! از رسول خدا شنيدم كه به جمعى از مسلمانان كه من در بين آنها بودم فرمود : مردى از بين شما در سرزمينى به دور از مردم خواهد مرد و گروهى از مومنان در مرگ وى حاضر خواهند شد . همه كسانى كه آن هنگام با من بودند ، در آبادى و روستايى و بين مردمان از دنيا رفتند و تنها من در اين بين مانده‌ام . به خدا سوگند كه نه دروغ گفتم و نه به من دروغ گفته شده است . اگر من يا همسرم لباسى داشتيم كه براى كفنم مناسب بود ، از همان استفاده مىكردم . شما را به خدا قسم مىدهم كه كسى از شما كه امير يا . . .